مدارک‌تانپشت مرز نماند.

اگر کشوری که سند را در آن به کار می‌برید عضو کنوانسیون ۱۹۶۱ لاهه باشد، آپوستیل کافی است: یک مهر، یک نهاد. اگر عضو نباشد، تأیید کنسولی لازم است — نخست وزارتخانهٔ ذی‌ربط، سپس کنسولگری آن کشور؛ دو صف و دو هزینه. روسیه، ترکیه و تاجیکستان هر سه عضو هستند. کدام مسیر لازم است را بدون دیدن سند می‌گوییم؛ نام کشور و هدف استفاده کافی است.

ترجمهٔ رسمی یعنی مترجم نزد دفتر اسناد سوگند خورده است؛ او ترجمه را امضا می‌کند و مسئولیتش را می‌پذیرد. تأیید دفتر اسناد یک گام بعدی است: دفتر تأیید می‌کند که امضا واقعاً از آنِ همان مترجم رسمی است. تقریباً همهٔ رویه‌های اداری دومی را می‌خواهند. اینکه کدام لازم است را نهاد گیرندهٔ سند می‌نویسد؛ اگر مطمئن نیستید نامه را به ما نشان دهید تا بخوانیم.

برای ترجمه نه؛ یک عکس خوانا کافی است. برای آپوستیل و تأیید کنسولی اصل سند الزامی است، چون مهر روی خودِ سند زده می‌شود نه روی رونوشت. اصل را با پیک می‌گیریم، پس از پایان کار از همان راه برمی‌گردانیم و کد رهگیری را به شما می‌دهیم.

ترجمهٔ رسمی و تأیید دفتر اسناد: ۱ تا ۲ روز کاری. آپوستیل: ۱ تا ۳ روز کاری. تأیید کنسولی: ۳ تا ۱۰ روز کاری، بسته به شلوغی کنسولگری. پرونده‌های اقامت و شهروندی با تقویم خودِ نهاد پیش می‌روند؛ آن زمان‌بندی را ما تعیین نمی‌کنیم و وانمود هم نمی‌کنیم که می‌توانیم. هنگام پذیرش پرونده وضعیت واقعی همان هفته را می‌گوییم.

بیشتر کارها از راه دور انجام می‌شود: عکس می‌فرستید، اگر اصل لازم باشد پیک می‌گیرد و نتیجه را از همان راه می‌فرستیم. فقط تنظیم وکالت‌نامه و برخی درخواست‌های کنسولی حضور شخصی می‌خواهد — این حکم قانون است نه ترجیح ما. اینکه کدام‌یک شامل شما می‌شود را در نخستین گفت‌وگو می‌گوییم.